เส้นทางอาชีพของ นีล อาร์มสตรอง ก่อนขึ้นไปเหยียบดวงจันทร์
แม้ นีล อาร์มสตรอง จะเป็นที่รู้จักในฐานะมนุษย์คนแรกที่ขึ้นไปเหยียบดวงจันทร์ แต่เรื่องราวชีวิตและการทำงานของเขาก่อนหน้านั้นในฐานะนักบินทดสอบเครื่องบิน กลับไม่เป็นที่รู้จักกันมากนัก ซึ่ง เอมี ชีรา เทเทล ได้เขียนบอกเล่าเรื่องราวดังกล่าวในหนังสือเรื่อง Breaking the Chains of Gravity
ความหลงใหลในด้านการบินของ อาร์มสตรอง เริ่มต้นขึ้นตอนเขาอายุได้ 6 ขวบ ซึ่งตอนนั้นเขามักเลี่ยงไม่ไปโรงเรียนสอนศาสนาในวันอาทิตย์เพื่อไปนั่งเครื่องบินกับพ่อ และมักขลุกอยู่กับหนังสือและนิตยสารเกี่ยวกับการบิน รวมทั้งการต่อแบบจำลองเครื่องบิน จนเมื่ออายุได้ 16 ปีเขาก็ได้ใบอนุญาตนักบินส่วนบุคคล ก่อนที่จะขับรถเป็นเสียอีก
ในปี 2490 อาร์มสตรอง เริ่มศึกษาเรื่องการบินอย่างเป็นทางการ โดยเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดู ในรัฐอินเดียนา ในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งช่วงนั้นนับเป็นช่วงเวลาที่การบินมีความก้าวหน้าเป็นอย่างมาก โดยเป็นช่วงที่ ชัค ยีเกอร์ นักบินกองทัพอากาศสหรัฐฯขับเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงลำแรกที่ชื่อ Bell X-1
การมาถึงของเครื่องบินที่ขับเคลื่อนด้วยพลังจรวดได้เปิดยุคใหม่ของการบินที่นักบินจะต้องเป็นวิศวกรที่สามารถทดสอบเครื่องบินทดลองในขณะที่บินได้ด้วย และจากความรู้ความสามารถ รวมทั้งประสบการณ์การบินในช่วงสงครามเกาหลีทำให้ อาร์มสตรอง ได้เข้าร่วมทำงานกับคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านการบินแห่งชาติสหรัฐฯ (นากา) ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น นาซา และได้ประจำอยู่ที่ฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ดส์ ในปี 2498
ในช่วงนั้น อาร์มสตรอง ทำหน้าที่เป็นนักบินทดสอบตั้งแต่เครื่องบินทิ้งระเบิด, เครื่องบินจรวด ไปจนถึงเครื่องจำลองการบินแห่งอนาคต นอกจากนี้ยังได้ฝึกการบินแตะขอบอวกาศด้วยเครื่องบิน x-15 รวมทั้งได้ร่วมงานในโครงการเครื่องบินอวกาศ Dyna-Soar
ในปี 2505 องค์การนาซาประกาศรับสมัครนักบินอวกาศชุดใหม่ และเมื่อครบกำหนดปิดรับสมัครในวันที่ 1 มิ.ย. ก็มีผู้สนใจส่งใบสมัคร 253 คน แต่ 1 สัปดาห์ให้หลังผู้เชี่ยวชาญจากฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ดส์ได้แอบใส่ใบสมัครของ อาร์มสตรอง เข้าไปรวมกับผู้สมัครอื่นๆ ก่อนถึงการประชุมครั้งแรกของคณะกรรมการคัดเลือกผู้สมัครของนาซา เพราะเชื่อมั่นว่า อาร์มสตรอง มีศักยภาพในการเป็นนักบินอวกาศ ซึ่งต่อมาเขาก็ได้รับคัดเลือกในวันที่ 17 ก.ย.ให้เป็น 1 ใน 9 นักบินอวกาศรุ่นใหม่ของนาซา อันเป็นจุดเริ่มตนที่นำเขาไปสู่ดวงจันทร์
